9 mei -Amerika 2013 dag 1

Het is weer zover. Amerika 2013 is een feit. Dit jaar helaas zonder Frank. Vanmorgen werd ik spontaan om 5.55 wakker. Ging naar beneden en zocht mijn laatste spulletjes bij elkaar. Ondertussen waren de mannen ook wakker geworden. Mirella kwam niet kort daarna en rond 7:15 gaven we richting Schiphol. Daar aangekomen uitgebreid afscheid genomen van Mirella en mijn mannen en toen op zoek naar Dennis en René. Deze waren snel gevonden en na een kleine hapering (René zijn tas was te groot en moest via een speciale balie) konden we op zoek naar ons ontbijt. Helaas de vorig jaar ingezette nodel traditie kon dit jaar geen doorgang vinden, deze was nog niet open. Toen maar bij Starbucks een broodje en een koffie gescoord. Het inchecken ging vrij vlotjes en na een lunch in het vliegtuig heb ik de film Django Unchained gekeken. De volgende drie uur zijn voor mij in ied geval snel voorbij gegaan. Nu nog even het gebruikelijke Customs formuliertje invullen en dan gauw nog een filmpje kijken.

De tweede film was niet gelukt. Wel gezellig Big Beng Theory gekeken. Op het vliegveld aangekomen kregen we enige tegenslag. Vele controles zorgde voor rijen. Vervolgens was er iets mis met mijn ESTA (soort visum)

Dit duurde ook weer 10 minuten (viel eigenlijk nog mee). Toen de koffers opgehaald en op weg naar Alamo om onze auto op te halen. Ondertussen kreeg ik een sms van Mirella dat ik mijn portemonnee thuis had laten liggen. Dat was behoorlijk minder. Dennis heeft aangeboden om eea voor te schieten en ik kan wel via mijn telefoon overboekingen doen. Maar het is niet handig.

Dennis en René showen de auto

Onze auto is niet verkeerd (en geen Ford). René wilde een keer geen 4x4. Als frank erbij was geweest hadden de koffers er echter niet in gepast (zeker niet op de terugweg). Metgezel auto naar ons hotel / motel gereden om in te checken. Daarna moesten we snel door voor het eten.

Onze eerste restaurant van deze trip was Twin Peaks. Kennelijk zijn ze erachter gekomen dat veel mannen gebruik maken van de free wifi van Hooters en besloten om een keten op te zetten die ook dat soort faciliteiten heeft. Het eten was er prima en René wilde zelfs zo ver gaan dat het beter was dan Hooters. Dit moet echter tegenspreken. Uiteindelijk was het een goede maaltijd. Ik had maar één opmerking. De free wifi deed het niet.

 

Vervolgens snel door naar het Minute Maid stadion voor een leuke wedstrijd tussen de Huston Astros en de Loa Angeles Angels. Het stadion was bij lange na niet uitverkocht en konden we in ons vak wat ruimer zitten. Dit was zeker geen overbodige luxe na een vlucht van 10 uur. Deze stoeltjes waren namelijk nog smaller dan die in het vliegtuig. Omdat het een lange dag was geweest zijn we iets voor het einde weggegaan. Toen we weggingen was de stand 5-5 later bleek de eindstand 5-6 voor de Los Angeles Angels te zijn geworden.

 

Posted with Blogsy

Ontbijt

Vanmorgen kreeg ik wederom het vakantiegevoel. Eerst scrambled eggs en daarnevens paar kleine pannenkoeken. Ze zijn natuurlijk niet zo lekker als de Amerikaanse en een stuk dunner, maar dat mocht de pret niet drukken. Het vakantiegevoel was bereikt en daar ging het om.

 

Posted with Blogsy

Kwijt

Het leven gaat niet altijd over rozen. Ben ik me lekker aan het voorbereiden voor mijn vakantie. Zo heb ik een Amerikaanse stekker opgezocht. Ipad aan het voorbereiden etc. Echter één van de meest belangrijke dingen die ik eigenlijk alleen op vakantie gebruik is de zonnebril. De laatste keer dat ik deze (naar ik me kan herinneren) heb gebruikt was tijdens mijn vakantie naar Italië vorig jaar. Op dit moment heb ik al 3 x mijn computerkamer doorgeworsteld, mijn tas van de vorige vakantie opgesnord maar tot op heden nog steeds geen succes. Hopelijk ga ik hem nog tegenkomen. ik ga nu gauw nog even verder zoeken. Word vervolgd (zucht)

Jumpshoes

Toen Mirella voor de kinderen jumpshoes had gehuurd en ik de foto zag begon het bij mij ook te kriebelen. Mede omdat ik op vakantie ga en ze daar wellicht goedkoper zijn wilde ik het ook eens proberen. Samen met Carlo hebben we een rondje van 4,5 km gelopen. Het is een stuk zwaarder / anders dan gewoon lopen. Het duurde ongeveer 3 seconden voordat ik het door had. Met andere woorden het is zeer gemakkelijk om te doen en te leren. Dus als ik ze op mijn trip tegenkom, dan ga ik heel erg twijfelen of ik ze dan wel of niet ga kopen. Op dit moment zou het in ieder geval een dikke ja zijn.

 

 

Posted with Blogsy

Grote Tas

Zoals gezegd komt de vakantie dichterbij. Vorig jaar was mijn tas kapot gegaan en ik moest een nieuwe. Een paar jaar geleden heeft René er in Amerika één gekocht en die was groot. Volgens mij kwam ik vandaag ook een grote tas tegen. Deze heb ik gekocht en ik weet zeker dat ik hier op de heenreis makkelijk alles in kan krijgen. De terugreis moet ik nog maar even zien. Helaas heeft Mirella de tas al naar de zolder gebracht, maar we maken er wel een foto van als hij naast die van René staat.

Posted with Blogsy

Tuna Meld

De vakantie naar Texas komt steeds dichterbij. Vanmorgen kwam ik helemaal in de sfeer toen ik zag dat Mirella bagels had gekocht. Dus vanmorgen de oven aangezet, blikje tonijn opengemaakt, wat geknutseld met sausjes en kaas en tada mijn eerste zelfgemaakte Tuna Meld.

In Texas zal ik er ook nog wel eentje naar binnen werken, maar dit was eer zeer aangename start van het weekend.

 

 

Posted with Blogsy

RIP - Wim "Sibbele" Westendorp

Een vreemd einde aan de dag vandaag. Aan het eind van de middag werd ik op de hoogte gebracht dat Wim Westendorp was overleden. Wim Westendorp is de zoon van onze oude burgemeester en de man die al een jaar of 10 onze muziekband maakt voor De Sammies. Vorige week stond ik nog gezellig met hem een biertje te drinken. Volgens de verhalen was hij zelfs gister nog aanwezig in zijn favoriete café en deze morgen werd hij door zijn moeder in zijn bed gevonden, naar ik begreep overleden aan een hartstilstand.

Het is een bizarre situatie. De Kermis CD’s worden gemaakt door Wim Westendorp en Jaap de Bok. Maar die laatste is veel minder het gezicht van de kermis dan Wim dan is /was. Jaap was altijd druk met zijn Band, met leren of met iets anders. Wim had dat ook allemaal, maar als er in Volendam iets te doen was, dan was Wim er altijd bij. Een optreden in de Josef zonder Wim is haast niet voor te stellen. Of de hele santenkraam nog door gaat weet ik niet. Nou ja, ik weet het wel, het zal doorgaan er zijn te veel belangen bij gemoeid. Dit jaar zal het zeker anders zijn, maar ook in de toekomst vraag ik met af of het Kermis gevoel, bij mij als lid van De Sammies tenminste, ooit helemaal terug zal komen. Wim, je bent met je 46 jaar veel Kermissen te vroeg bij ons weggegaan. Ik geloof niet echt dat er iets is na ons feestje op aarde. Maar als dat er wel is, dan weet ik zeker dat jij de boel daarboven een stuk vrolijker maakt. Wim bedankt voor je mooie liedjes en de gezellige tijden. Als je ze ziet, doe Peter & Wil de groeten. Simon